Jak zapobiegać chorobie Alzheimera?

Do tej pory nie znamy dokładnej przyczyny choroby Alzheimera. Nie możemy raczej mówić o podłożu genetycznym zachorowań, ponieważ połowa pacjentów nie ma znanych krewnych cierpiących na tę chorobę. Nie znamy również skutecznego lekarstwa na chorobę Alzheimera. Obecnie leczenie polega na łagodzeniu negatywnych skutków choroby. Naukowcy od lat szukają sposobu na zapobieganie i leczenie choroby Alzheimera. Na tym polu są już pewne sukcesy. Wiemy m.in. że podwyższenie poziomu glukozy we krwi poprawia pamięć pacjentów. Glukoza jest substancją, która odżywia mózg. Zwiększenie jej stężenia prowadzi do wzrostu wydzielania insuliny. Dalsze badania potwierdziły, że jeszcze lepszy wpływ na pamięć ma insulina. Osoby chore na cukrzycę typu II wytwarzają ogromne ilości insuliny i rzadko zapadają na chorobę Alzheimera.

Ciekawe dowody przynoszą natomiast badania międzykulturowe. Nigeryjskie plemię Joruba charakteryzuje się dużo niższym odsetkiem zachorowań niż mieszkańcy Ameryki Północnej (łącznie z Afroamerykanami). Najprawdopodobniej mniejsza podatność na tę chorobę związana jest z tamtejszą dietą, która jest niskokaloryczna, niskotłuszczowa i zawiera mało sodu. Pewne nadzieje na skuteczną walkę z chorobą wiąże się zatem ze zmianą sposobu odżywiania. Również badania na szczurach dowodzą, że dieta bogata w przeciwutleniacze chroni przed różnymi chorobami neurodegeneracyjnymi. Warto zatem wprowadzić do swojej diety szpinak i truskawki oraz zażywać witaminę E.
Odpowiednia dieta, sprawność fizyczna a przede wszystkim ćwiczenie sprawności intelektualnej, może skutecznie opóźnić objawy choroby.

Wśród osób z wyższym wykształceniem jest zdecydowanie mniej zachorowań na chorobę Alzheimera. Regularny trening umysłowy: czytanie, rozwiązywanie krzyżówek, uczenie się języków obcych, gry poznawcze wzmacniające pamięć i uwagę sprzyjają tworzeniu kognitywnych rezerw w mózgu. Rezerwy kognitywne mogą znacząco opóźniać objawy Alzheimera.

Według badania doktora Fergusa Craika z kanadyjskiego Rotman Research Institute u osób, które na co dzień posługują się co najmniej dwoma językami, wystąpienie pierwszych symptomów demencji może opóźnić się nawet o pięć lat.

Zespół badaczy przeanalizował 211 pacjentów, w tym 102 osób dwujęzycznych, u których zdiagnozowano chorobę Alzheimera. Pod uwagę wzięto datę diagnozy, wiek wystąpienia pierwszych oznak zaburzeń kognitywnych, jak również m.in. wykonywany zawód i wykształcenie badanych.
Z badań wynika, że u dwujęzycznych pacjentów pierwsze oznaki choroby, takie jak problemy z pamięcią, dezorientacja czy trudności z rozwiązywaniem problemów i planowaniem, występowały średnio o 5 lat później niż u osób jednojęzycznych.

Post Author: admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *